Javaspa-Το Δικο μου ονειρο

Javaspa-To δικο μου ονειρο Ειδα παιδια να κλαινε πανω από λιμνες γεματες με αιμα Ειδα γονεις γονατισμενους να κρατανε αγγαλια τα πτωματα τους διαμελισμενα Διπλα από τοπια βομβαρδισμενα, βουτιγμενα στο μισος λασπη και δακρυα γιναν ένα τους συχαθηκα, κουραστηκα να σκοτωνουν αμαχο πληθησμο δικαιολογοντας τις πραξεις με ένα ψεμα καθως ο θυμος εξελισετε μεσα μου αφηνω τη πενα να γραφει κ αναροτιεμαι συνεχεια γιατι να υπαρχουν καποιοι που διαρκως να πληρωνουν των αλλων τα λαθη γυρευω μια ακρη μα πουθενα δεν υπαρχει το ιδιο συμβενει κ μεταξυ μας ο ενας αφηνει στο μονοπατι του αλλου μια ναρκη εκδικησης, ζηλιας ενταξει μια πραξη παρομοια δηλωνει ότι αλυτο προβλημα υπαρχει η κακια στον ανθρωπο εμφυτη,ψευτικη ζουμε ζωες αδιαιρετης παραλυσης υψης ενδιξεις ημερομινια ληξης πλησιαζει οσο περισοτερο ζηταω ζεστη κ ηλιο βλεπω χαλαζι κ κρυο κρυωνω,παγωνω θελω το πανωφορι της ελπιδας να με καλυψει να με σκεπασει κ να διωχει τη από πανω μου τη θλιψη θελω να βλεπω τον ηλιο να ανατελει για παντα κ όχι δυση ποιος θα δωσει λυση? Αφου ο κοσμος κάθε μερα παει προς το χειροτερο Θα προσπαθησω να τον αλλαξω με οποιο τροπο μπορω Αφου χωρεσαν την ελπιδα μεσα σε ένα πολεμο Θα προσπαθησω να αντιταξω το δικο μου ονειρο Χ2. Αλλαζει ο κοσμος κάθε μερα στο χειροτερο παει Κ ένα πολεμο στο ιρακ η ηπα τωρα ζηταει Τα δικα τους πλουτοι πανε στου στρατου τα οπλοστασια Κ οι αλλοι ζουνε μες στα γκετο σαν σε χοιροστασια Βγαινουν πολιτικοι λενε όχι πολεμο Όμως είναι ολοι θετικοι στον επεκτατισμο Για σκεψου ένα παιδι πεθενει κάθε λεπτο Κ η τηλεοραση πλασαρει το πιο κουλ κινητο εκτιθεμαι σε περιβαλλον ακαταλληλο Μες στην παρανοια σαν εφιαλτης φυσικος καποιες φορες εφαμιλο Κ οσο αλλαζει συσταση ο χαρακτηρας κ το ηθος σου δεν δεχεται απεξαρτηση μενει ακλονητα απαραλλακτο Είναι ο τροπος που κανει να κινει το κοσμο Μονιμα να κινιτε μονιμα γυρω από τον ισκιο του υπαρχει προβλημα ο διπλανος ζηταει να βρει το δικιο του δεν εισαι ενταξει, σαν μυθιστοριμα κυλα η ζωη πισω απ’το θανατο σ’αμαξι,πραξη κ θεωρια οσο υπαρχουν ερωτισεις αναπαντητες η κάθε δυσκολια μας θα μοιαζει με ασχολια εγινε τεχνη να πουλας φιλοδοξια σαν μαγαζι με δωρα εποχης ανοιγοκλεινουνε οι πορτες αγγαρια βαλε την ψηφο σου μα δωσε λιγο φως στα μονοπατια της απολαυσης δεν κρυβεται μα χανεται ο σκοπος. Η αγγαλια της μανας επαψε να είναι καταφυγιο Γιατι όλα καταστραφικαν με ένα τροπο ανιδοτο Καταλαβα κ γω πως το μισος βασιλευει Η αφθονια των αγαθων μονο καποιους βολευει Δωσε τροφη να μεγαλωσω κ αγαπη να στεριωσω Με την αλληλεγγυη σου να νοιοσω Εστω για λιγο,αγαπη φθονο μισος πονο ζηλια δακρυ ονειρα σταχτη κανε σε παρακαλω να νοιοσω κατι. Καταστροφη προβλεπω στον κοσμο ειρηνη δεν παιζει να υπαρξει Ποτε οσο η εξουσια υπαρχει το κρατος κινει τα ηνια το πεπλο του ατομικισμου θα εξαπλωνεται και θα καλυπτει κάθε αποπειρα κοινωνικοποιησης λιωνετε στη λαβα της απροσωπης παγκοσμιοποιησης ποιισης σκεψεων μυριζω θανατο στο αμεσο μελλον στις κολασεως τα αχανη χωραφια μολυσμενα σπαρτα φυτρωνουνε που απλωχερα προσφερονται σε σενα κ μενα σε σενα κ σε μενα. Αφου ο κοσμος κάθε μερα παει προς το χειροτερο Θα προσπαθησω να τον αλλαξω με οποιο τροπο μπορω Αφου χωρεσαν την ελπιδα μεσα σε ένα πολεμο Θα προσπαθησω να αντιταξω το δικο μου ονειρο Χ2.